Пры ўсiм распiзьдзяйстве й засранцве, у гэтай [расейскай] душы маленькi, так сказаць, газон. Проста са сьцежкi крочыш або па кветках, або па лайну, як пашанцуе
Ну яго ў жопу, Сакурава вашага
Мне трэба, каб мастацтва мяне грэла. Цi зьлiла. Цi драчыла
што вы ўсё цельнiк на грудзях рвеце? Мы-ж не прагрэсыўку ў вас адбiраем
Мы хадзiлi [па Эрмiтажы] ў нейкiм нявызначаным кiрунку й безупынна пiзьдзели. Гэткiм чынам у нас усталёўвалася iнтымная двухбаковая сувязь з музэйным навакольлем