I love it because we're doing something bad
Супрацоўнік распавёў файную гісторыю, як ён вазіў дзяцей у Дыснейленд. У яго тры сыны, ім тады было ад 6 да 10 год. З жонкай купіў білеты на самалёт, замовіў гатэль, а ім нічога не сказаў. У пятніцу прыязджае забіраць іх са школы, кажа, зараз паедзем у аэрапорт, бо наша маці зь цёткай лятуць у Дыснейленд, трэба іх адвезьці. Зразумела, яны ў крык - як гэта маці зь цёткай, мы дзеці, гэта нас трэба туды! Прыязджаюць у аэрапорт, незадаволеныя. Ён неяк падбег да супрацоўніцы авіякампаніі, аддаў білеты, растлумачыў ёй сітуацыю. У нейкі момант яна быццам выпадкова стала глядзець у другі бок, тут тата кажа сынам: "Хлопцы! Бярэм па торбачцы, праходзім міма гэтай цёткі, як пасажыры зь білетамі, і, можа, патрапім на самалёт!" Так і зрабілі. Ён знаходзіць быццам-бы выпадковыя пустыя месцы, кажа "Садзіцеся тут і не шуміце, каб нас не выкрылі". Сядзяць дзеткі, ціхія, што мышкі. Старэйшы кажа цётцы I love it because we're doing something bad! (Мне гэта так падабаецца, бо мы робім нешта дрэннае!). Карацей кажучы, толькі калі яны ўжо даляцелі, маці распавяла ім, што гэта была татава прыдумка. Ім спадабалася :)