| Дзюндзя ( @ 2006-03-28 16:14:00 |
Saving Private Losev

Статья про рядового Лосева, копия на всякий случай
Адсюль
Update:
Казка пра радавога Лосева
Натхненна любімай газэтай тваёй краіны.
Жылі-булі Сухар і Навумка, і була ў йіх Бальшая Мама Лосева. Пашкраблі Сухар і Навумка на зусеках і панесла Маці Лосева, але ня не прастога, а радавога. Радавы Лосеў рос па днях як на дражжах. І пайшоў служыць Народу.
– Прывітаньне, Народ!
– Прывітаньне, Радавы Лосеў!
– Хрэна ты тут робіш, Радавы Лосеў?
– Служу Народу!
– То служы!
Тяжко яму було служыць Народу. Стракая ён неяк Разьбешчаны Натоўп.
– Прывітаньне, Разьбешчаны Натоўп!
– Прывітаньне, Радавы Лосеў!
– Хрэна ты тут робіш, Радавы Лосеў?
– Я ад Сухара, прыйшоў, я ад Навумкі прыйшоў, ад Бальшой Мамы Лосева прыйшоў...
- А ад мяне ня пайдзёш!
І пачаў Разьбешчаны Натоўп зьбіваці Радавога Лосева.
Поп біў-біў – ня пабіў, дзед біў-біў – ня пабіў, баба біла-біла – ня пабіла, унучка-школьніца біла-біла – ня пабіла, выпускніца ЕГУ біла-біла – ня пабіла, выпускніца БДУ біла-біла – ня пабіла, Бадлер біў-біў – ня пабіў, Агінскі біў-біў – ня пабіў,
Пацючок зь вядра скокнуў, хвосьцікам матлянуў, Радавы Лосеў упаў і пабіўса.
Як параненыя пцічкі плачыць Сухар, плачыць Навумка. А Бальшая Мама Лосева йіх суцішае – ня плач, Сухар, ня плач, Навумка, я зьнясу вам другога Лосева, але ня радавога, а сержанта.
Канец.
Адсюль

Статья про рядового Лосева, копия на всякий случай
Адсюль
Update:
Казка пра радавога Лосева
Натхненна любімай газэтай тваёй краіны.
Жылі-булі Сухар і Навумка, і була ў йіх Бальшая Мама Лосева. Пашкраблі Сухар і Навумка на зусеках і панесла Маці Лосева, але ня не прастога, а радавога. Радавы Лосеў рос па днях як на дражжах. І пайшоў служыць Народу.
– Прывітаньне, Народ!
– Прывітаньне, Радавы Лосеў!
– Хрэна ты тут робіш, Радавы Лосеў?
– Служу Народу!
– То служы!
Тяжко яму було служыць Народу. Стракая ён неяк Разьбешчаны Натоўп.
– Прывітаньне, Разьбешчаны Натоўп!
– Прывітаньне, Радавы Лосеў!
– Хрэна ты тут робіш, Радавы Лосеў?
– Я ад Сухара, прыйшоў, я ад Навумкі прыйшоў, ад Бальшой Мамы Лосева прыйшоў...
- А ад мяне ня пайдзёш!
І пачаў Разьбешчаны Натоўп зьбіваці Радавога Лосева.
Поп біў-біў – ня пабіў, дзед біў-біў – ня пабіў, баба біла-біла – ня пабіла, унучка-школьніца біла-біла – ня пабіла, выпускніца ЕГУ біла-біла – ня пабіла, выпускніца БДУ біла-біла – ня пабіла, Бадлер біў-біў – ня пабіў, Агінскі біў-біў – ня пабіў,
Пацючок зь вядра скокнуў, хвосьцікам матлянуў, Радавы Лосеў упаў і пабіўса.
Як параненыя пцічкі плачыць Сухар, плачыць Навумка. А Бальшая Мама Лосева йіх суцішае – ня плач, Сухар, ня плач, Навумка, я зьнясу вам другога Лосева, але ня радавога, а сержанта.
Канец.
Адсюль